Saatsiz hiçbir anım olmuyordu. Hatta eğer kolumda saat yoksa yürüyemiyordum bile. Kesinlikle ömürleri çok uzun değildi. Uzun bir dönemi kapsayan süreçte hangi saatleri kullandım pek hatırlamıyorum ve sadece aklımda kalanlar yada aklıma gelenlerin hikayesini anlatıyorum.

Salak ablam evlendiğinde ben 17 yaşındaydım. Evlenme merasimlerinde evde gelinin çıkacağı kapıyı kardeş tutar ve damattan bahşiş alırdı. İşte bu bahşişi alır almaz İstanbul Tahtakale, Sirkeci, Fatih, Doğubank, Kapalıçarşı, Mısır Çarşısı yada adı her neyse bana göre hepsi aynı yerdi, oraya gittim. Dolaştım, dolaştım ve seyyar satıcının birinden sanırım o zamanın parası 16 milyona Swatch saati aldım.

Swatch
İlk İsviçre saatim, giriş seviyesi olsa de bence hakkını veriyordu.

Değişik, spor, canlı, hafif, ideal boyutta güzel bir saatti. Kolundan çıkarmak gerektiğinde elastik kordonunu çekip çıkarıyordun. Pili bittiğinde arkasındaki vidalı küçük kapağı çevirip içine herhangi bir küçük pili koyup kullanmaya devam ediyordun. İbreleri göstergelere (indekslere) hizalıydı. Kronometresi vardı ve bu kronometrenin iki çok önemli özelliği vardı:
1- Kronometre saniyesi 60 saniye yani 1 dakikayı tamamlamadan kronometrenin dakika ibresi hiç hareket etmiyordu.
2- Dakika göstergesi 30 dakika ile sınırlıydı ki bu dakika okumayı daha okunaklı yapıyordu.
Eğer kronometreli bir saatiniz varsa; kronmetrenin dakika ibresi 1 dakika dolmasını beklemeden saniye ile birlikte yavaş yavaş ilerliyorsa ve kronometrenin dakika kısmı 60’a bölünmüşse maalesef o kronometreyi kullanmanız bence imkansız, sadece süstür.